Beczki a „Polska whisky” – Starka

beczka dębowa na whiskey

„Polska whisky” – Starka. Spożywano ją w Polsce, Rosji i na Litwie już od XV wieku. Istniał wówczas powszechny wśród polskiej szlachty zwyczaj. Możni Panowie, gdy im się narodził syn, zakopywali w ziemi beczkę z tym alkoholem, a wydobywali go, by wypić na weselu potomka.

Przepis na Starkę można znaleźć w jednej ze starych litewskich ksiąg. Niezwykle prosty: „spirytus żytni należy wlać do dębowej beczki, zakopać i… poczekać minimum 15 lat”.

Starka, to tradycyjna wytrawna wódka zbożowa, wytwarzana ze spirytusu otrzymanego po fermentacji żyta z niewielkimi dodatkami liści lipowych lub jabłkowych. Do jej produkcji potrzebny jest spirytus najwyższej jakości oraz składniki pochodzenia naturalnego. Wódka rozlewana jest do dębowych beczek, gdzie powinna leżakować minimum 10 lat pod ziemią w kamiennych piwnicach. Beczki nie są układane bardzo ciasno i zapewniony jest wokół nich swobodny przepływ powietrza. W piwnicach panuje bardzo duża wilgotność i niska temperatura. W czasie leżakowania nabiera szlachetnego bukietu, wyrafinowanego (nieco szczypiącego) smaku oraz naturalnego koloru.

Niepowtarzalną złoto – brązową barwę nabiera w trakcie naturalnych reakcji z dębowym drewnem, bez śladu jakichkolwiek środków barwiących. Koneserzy określają jej smak jako cierpki i ostry.
Zainspirowani historią Starki wraz z przyjaciółmi postanowiliśmy zaczerpnąć trochę z tej tradycji i zrobić nasze trunki. Ja, na wesele swojego syna trzymałem trunek w beczce dębowej kilka lat, goście byli zadowoleni☺ Mój przyjaciel zalał beczkę dębową jak syn miał 6 lat, póki co czekamy …..:)